Agape's Gift

2005-07-15T13:22:00.000+08:00

hwa.
ang tagal ko ring nagbakasyon sa blog ko.
walang excuse.
tamad lang talaga ako maginternet at magsulat.
at siguro...dahil hindi ko na rin alam kung alin sa mga ginawa ni Lord sa buhay ko lately ang maisasama ko.

alam kong marami na rin nakakamiss sa akin. haha. (parang naririnig ko si drew na nagsasabing "ang kapal mo naman Lovelle")

at sobrang miss ko na rin ang mga mga esbi pipol. naalala ko nung isang araw, nakita ko si ate jam sa tambayan, kaso, nagpepray siya at kailangan ko na ring umalis. hwa...

kanina naman, nagkita kami ni feona sa CMC canteen at iniimbitahan niya ako para sa BIg F this afternoon. hwa...nababaligtad na ang mundo, sabi ko, at natawa na lang kami.

hindi pa ako graduate pero feeling ko, alumni na alumni na ang dating ko sa esbi. :(

pero sabi nga ni ate Jam, "matatanda na tayo, 'nak". kailangan nanag matutong bitawan ang mga bagay na dapat bitawan at ipasa ang mga bagay na dapat ibigay sa iba.

siguro nga.

"there is nothing we can do to make God love us more. there is nothing we can do to make God love us less."-What's so amazing about GRACE?

for the past few months...unti-unting tinuturo sa akin ni Lord and Amazing Grace niya. And i guess that is what kept my feet on the ground these days. it is the simple realization that there is not much difference between me and a non-christian-im just the forgiven sinner. Praise God!

hebrews 12:1

2005-05-04T11:42:00.000+08:00

For the past months, i have forgotten how it feels to be at peace with the Lord and myself. i don't blame anyone for it, because i know that it has always been my fault.

i have not been able to fix my eyes in Jesus, the author and perfector of my faith.

"You will keep him in perfect peace whose mind is stayed on You"
-Isaiah 26:3

kaya siguro palagi na lang in turmoil ang emotions ko dahil palagi akong nakafocus sa sarili ko. sa mga problema, sa mga trials, sa mga struggles at hindi kay Lord.
hay. dapat talaga, less and less of myself at more and more of Him.

pero faithful talaga si papa Lord.

i sing to You Lord a hymn of Love for Your faithfulness to me...im carried in everlasting arms, You'll neve let me go...THROUGH IT ALL

there is really nothing we can do to separate us from the Love of God. Not even our own sins can eliminate the irresistable grace that He has bestowed upon us. And everything that has happened and is going to happen in my life is all intended to display His magnificent glory.

"For we know that in ALL things, God works for the good of those who love Him, who have been called accoding to His purpose"
Hebrews 8:9

Minsan lang talaga, ang hirap hirap kapag alam mong palagi mo nang binibigo si Lord. ang hirap kapag parang wala ka ng mukhang pwedeng iharap sa Kaniya dahil sa karumihan mo. Pero when you think about it, even from the start, marumi ka naman talaga. Even from the start, man cannot enter God's rest...if not for Christ's sacrifice, if not for His Cross.

At hanggat may natitirang yabang at pride sa sarili mo...hindi ka titigilan ni Lord. Dudurugin at dudurugin ka Niya hanggang sa dumating ang panahon na isusuko mo na ang lahat-lahat sa Kaniya dahil alam mong hindi mo na talaga kaya.

thank you Lord for humbling me again and again and again.

i am a Christian
-anonymous

When i say..."I am a Christian"
Im not shouting "Im clean living"
Im whispering "I was lost"
Now i'm found and forgiven.

When i say..."I am a Christian"
I don't speak of this with pride.
I confess that I stumble,
And need CHRIST to be my guide.

When i say..."I am a Christian"
Im not trying to be strong
Im professing that I am weak
And need His strength to carry on.

When i say..."I am a Christian"
Im not bragging of success.
Im admitting that i have failed
And need God to clean my mess.

When i say..."I am a Christian"
Im not claiming to be perfect,
My flaws are far to visible
But God believes im worth it.

When i say..."I am a Christian"
I still feel the sting of pain,
I have my share of heartaches
So i call upon His name.

When i say..."I am a Christian"
Im not holier than thou,
Im just a simple sinner
Who received God's grace somehow.

2005-04-22T16:25:00.000+08:00

thank you ate kat. :)

Everyone longs to give themselves completely to someone.

To have a deep soul relationship with another, to be loved
thoroughly and exclusively.

But to a Christian, God says no.

Not until you're satisfied
and fulfilled and content, unreservedly to me alone.
I do love you my child, and until you discover that only in Me is your satisfaction to be found,
you will not be capable of the perfect human
relationship that I have planned for you.

You will never be united with another
until you are united with Me,
exclusive of any other desires or longings.

I want you to stop planning, stop wishing, and
allow Me to bring it to you.

You just keep watching Me,
expecting the greatest things.
Keep experiencing the satisfaction of knowing that I am.
Keep learning and listening to the things I tell you.

You must wait.

Don't be anxious.

Don't worry.

Don't look around at the things that others have gotten or that I've given them.

Don't look around at the things that you think you want.

Just keep looking off and away up to Me, or you'll miss what I want to show you.

And when you're ready, I'll surprise you with a love
far more wonderful than any would ever dream of.

You see, until you are ready
and until the one I have for you is ready,
until you are both satisfied
exclusively with Me and the life I have planned for you,
you won't be able to experience the love
that exemplifies your relationship with Me,
and is thus perfect love.

I am working even this minute,
to have both of you ready at the same time.

And dear child, I want you to have the most wonderful love.

I want you to see in the flesh a
picture of your own relationship with Me,
and to enjoy materially and concretely the
everlasting union of beauty and perfection.

Thank you Lord. For i know that i only have to FIX my eyes on You, the author and perfector of my faith to experience perfect peace in my life.

Thank you Lord. For You are strong enough...You are brave enough...to take a second chance...a third chance...a fourth chance on me.

Thank you Lord. For Your grace is sufficient for me and your power is made perfect in my weaknesses.

Thank you Lord. For Your mercies are always new every morning and Your faithfulness is everlasting.

Thank you Lord. For there is nothing that i can do to separate me from Your Love.

Thank you Lord. For You are my GOD. Teach me to be still and recognize the power of Your presence in my life. And teach me to WAIT...until such a time when Your hand will reach out and lead me to the one You have created just for me.

bakasyon!

2005-04-03T14:30:00.000+08:00

ang sarap magbakasyon!:)

ang sarap ng feeling ng one-to-sawa ang quiet time mo kasi hindi ka malelate for school.

ang sarap ng feeling ng matatapos mo na ang peborit nobel mo dahil wala kang ibang magawa.

ang sarap din ng feeling ng wala ka munang ibang iniisip kundi kung ano ang ulam mamyang tanghali o mamayang gabi. haha. :)

ang sarap din kausapin si Lord anytime and everytime you want kasi alam mong wala kang susunod na appointment or meeting.

ang sarap ding iwanan muna lahat ng alalahanin at mga dapat isipin sa likod ng utak mo.

pero hindi rin naman pwedeng ganito na lang palagi.
sooner or later...kailangan nang harapin ang mga bagay (not to mention tao) na kailangang harapin.

at pagdating kay Lord. walang bakasyon.

kung gusto Niyang cornerin at kausapin ngayon ang puso mo...gagawin Niya-kahit dapat pinagpapahinga mo muna ang ito.

kung gusto Niyang paiyakin ka kahit in the middle of "The Little Princess" movie (na hindi naman talaga nakakaiyak), gagawin Niya. Just to get His message through you, his child.

kung gusto Niyang sabihin ang "Anak, mali na talaga yang ginagawa mo" at the middle of washing the dishes, itutuloy Niya yun.

Ang i thank Him. Cause like the sheperd calling out his sheep, he lets me recognize His voice. He lets me in HIS sheep pen. He calls me His own. What's more...he never lets me go. Kahit ako na mismo yung napumilit ng lumabas na gate at nagpasaway. Kahit ako na mismo yung lumalayo sa Kaniya dahil parang wala na namang direksyon ang buhay ko. HE still calls me His own.

Kahit pa siguro bakasyon...di naman nagpapahinga ang pagmamahal ng Panginoon.

"We love cause He first loved us".
Thank you Lord.

he has made everything beautiful in his time

2005-04-01T20:20:00.000+08:00

He has made everything beautiful in His time.

had read this line from the 3rd chapter of Ecclesiastes for a couple of times and yet, it is only up until this moment that i fully appreciated the meaning of this words...

truly that the Lord is so good. even before we are formed into our mother's womb, HE already knew the things that we will accomplish and the things that are going to happen in our lives. as one of famous praise and worship songs has put it:

"beautiful Lord...wonderful savior...all of my days are held in Your hands...crafted into Your perfect plan".

and yet, when there are some instances that sin and darkness overcomes your life, you tend to forget that the Lord is still there to welcome you in His loving arms.

you tend to forget the work that He has done at the calvary.

you tend to forget that everytime you sin, you are nailing Jesus again at the cross.

he has made everything beautiful IN HIS TIME.
i needed this. now that everything seemed dark and gloomy all at the same time.
now that everytime i look in the mirror, i see filth and grime inside.
now that shame and fear is covering my heart.

and everytime i remember this hymn. i can't help but feel tears well up in my eyes.

Amazing Grace
How sweet the sound
That saved a wretch like me
I once was lost
But now i am found
Was blind, but now, I see

thank you Lord, for Your irresistible grace that never fails.

haaay

2005-03-28T10:41:00.000+08:00

Iba talaga si Lord.

He knows.
Even before you utter every word that you are about to say in prayer, He knows...

And if it is according to His will. he will act upon it.

"May the Words of my mouth and the meditation of my heart be pleasing to your sight, O Lord my Rock and my Redeemer" Psalm 19:14

this has been my life verse and the prayer of my heart not just for myself but for the people i love. that they too, would desire to please the Lord in everything that they want to do.

not that i have achieved it in my personal walk with the Lord. on the contrary, i always fail... but He has always been there to carry and lead me on. and i thank the Lord because there is really nothing to boast about in His presence. and every time we think that we will be fine without Him, the Lord allows us to give in to our weaknesses. But the most amazing thing about it is His response whenever we fail.

"My power is made perfect in weakness" 2 Corinthians 12:9-10.
hay.
Thank you Lord. For even if i am not worthy to approach Your throne of grace, you have given me Your Son Jesus Christ to be my high priest and has allowed Him to the substitute for my filthiness.Truly Father, that I am nothing without You.

2005-03-02T14:25:00.000+08:00

i promise

Lord you know my heart
and all my desires
and the secret things that i'll never tell
Lord you know them well
though i may be young
i see and understand
that at times like sheep
we go astray
and things get out of hand

so i promise to
be true to you
to live my life IN PURITY
as unto You
waiting for the day
when i hear You say
here is THE ONE
i have created just for you

until then o Lord
i will be content
knowing that TRUE LOVE
will come someday
it would only come from YOU
for i have seen the suffering
that loneliness can cause
when we chose to give
our love away
without a RIGHTEOUS cause

i have heard and sang this song many times. but still,it always makes me cry.
sorry Lord.

Love

2005-02-15T14:01:00.000+08:00

"Love is patient, love is kind, it does not envy, it does not boast, it is not proud"

hay. bahala ka na Lord.

iba talaga si Lord

2005-01-31T13:52:00.000+08:00

hay.

isang tulog na lang, lilipad na ang aking mahal na ama patungo sa lugar kung saan naligaw si Nemo. gustuhin ko mang tawirin din ang East Australian Current para sundan siya...di pa rin pwede. in a few months now, susunod na rin sila ma at kevlyn.

isa pang hay.

unti-unti ng pinamimigay ni mama yung mga gamit namin sa bahay. last saturday, nawala na yung mga pots and pans na bihirang gamitin sa house. im not materialistic. if i had my way, dapat, noon pa yun binigay kasi hindi naman talaga nagagamit. nalulungkot lang talaga ako...*sniff*

pa and lokevlyn (kaming magkakapatid yun) bonded yesterday afternoon while my mom went out to go shopping. therapy niya ata yun. namili siya ng mga bagay na pwedeng ibenta sa australia.
at shempre, hindi pwedeng walang iyakan session dun. nagsimula na siyang magbilin sa amin.
"always fill up your sibling's Love Tank...blah...blah"
"i'm so proud of you dahil alam kong hindi mo pababayaan ang sarili mo"
"kevin, pagpasensiyahan mo na si mama"

waaaah.i hate goodbyes.

pero iba talaga si Lord. hindi niya hinayaan na umalis si papa ng hindi niya inaayos ang puso ko. *ehem*
He put back some things in their right places yesterday. Im glad He did. At least ngayon, at peace nang aalis si papa.

At peace na rin ang emotions ko. Dahil hawak na ni Lord ang puso ko.

Lord I give You my heart
I give You my soul
I live for You ALONE
Every breath that i take
Every moment that im awake
Lord have your way in me

faith

2005-01-25T10:16:00.000+08:00

"the Soul that has sufficient faith accepts all the events of life as gifts from God, in the serene assurance that God knows best!"

amen.
thank you Lord for you wonderful gifts.

acceptance

2005-01-17T13:32:00.000+08:00

"when you keep the Lord in your heart, there is nothing to be fear about in your life. Things will come as the Lord has planned for you".

Amen.

but sometimes, you just can't help but peer into the fog of tomorrow, attempting to get a glimpse of it so that all your worries would just disappear. drama.

buti na lang, nandiyan si Lord.
###
sa saturday na ang alis ni papa for Australia. haaaay. am gonna miss my daddy. *sniff*.

letting go

2005-01-10T19:54:00.000+08:00

happy birthday my dearest be! :)
###

God never tells us to give up things (or people) just for the sake of giving them up but he tells us to give them up, for the sake of the only thing wothr having, namely, life with Himself.
oswald chambers.

yes Lord. i will let go.

Notice how God opens millions of flowers everyday without forcing the buds...don't try to force anything. Let life be a constant letting go and letting GOD.

yes Lord. i will let go.

refreshing

2005-01-04T18:22:00.000+08:00

ano ang feeling ng runner-up?
masaya.
mahirap ipaliwanag pero nakita ko talaga ang grace ni Lord kagabi.nakita ko rin na may mga bagay talaga siyang inaallow para lalong ma-sift ang puso at character ko.
thank you Lord.:)

this is the prayer of my heart tonight.
"Lord, i give up all my plans and purposes, all my own desires and hopes, and accept Thy will for my life. I give up myself, my life, my all utterly to Thee to be Thine forever. Fill me and seal me with Thy Holy Spirit. Use me as Thou wilt, send me where Thou wilt, work out Thy whole will in my life at any cost, now and forever...amen"

two years ago, i have my life set out before me, after graduation, i would apply to ABSCBN as a news reporter and work my way to the top. That was my plan. That was my dream. every paper, every exam was focused on that on that one single goal- to be on TOP.

But now, when i look back at all the Lord has done into my life, and what the Lord is going to do, i no longer see myself in front of the cameras delivering the news. i no longer see myself on top of everyone else.

Instead, i would want to see myself as someone who would do anything and go anywhere for God.
Bring it on, Lord. Bring it on.:)

lessons learned

2004-12-30T13:41:00.000+08:00

lessons learned this year? sobrang dami.
hindi ata mauubusan si Lord ng mga bagay na ituturo sa akin.
minsan nga lang, kahit matagal ng tapos ang lecture session namin, yung practical application, parang ngayon pa lang nangyayari.

lessons learned this year?
here goes:
1. "Be still and know that I AM GOD"
wag mag-panic. wag mataranta. the Lord is always in control.
early this year, there have been many circumstances and situations in my life that i have seen the mighty hand of God work. at dahil isa akong self-confessed control freak (meaning, hindi ako napapakali ng hindi ko kontrolado ang mga sitwasyon), the Lord reminded me again and again that HE is ALWAYS in control.
2. "the heart is deceitful above all things..."
don't trust your feelings
yup. right. kaya yung heart nasa dibdib at wala sa ulo, it is meant to be governed by the head. ;)p.s. bawal na talaga ang assuming sa panahon ngayon. (tnx nay *wink*)
3. "evangelism should be a lifestyle"
we are the salt and light of the earth...so brothers and sisters in the Lord, lets get out of the salt shaker.
wah. for so long , hindi ko nakikita na ang simpleng pagtatanong mo sa isang tao ng "kumusta ka na?" ay isa nang tool of evangelism.
4. "for I know the great plans i have for you..."
God knows. everything you are going through. and everything that you would have to go through.
excited na ako for the next year. for sure, marami na namang surprises na ibibigay si papa Lord sa buhay ko.

hanggang ngayon, i am still amazed at how the Lord used and molded me into His mighty hand. whenever i look back at the things that i have gone through, alam kong hindi ko makakayanan yun kung hindi dahil sa Kaniya.

thank you, Lord.

gift-giving

2004-12-26T13:21:00.000+08:00

ito ang pinaka"mahirap" kong pasko.

haven't had the time to choose special gifts for my friends and families for reason number 1: walang time.
at ang isa pang pinakaimportanteng reason
number 2: walang pera.

haha.

buti na lang most of my friends have received the most important gift of all...having JESUS in their lives.
***

ano nga ba ang importante sa pagbibigay ng regalo?
-yung nagbigay?
-yung binigyan?
-yung binigay?
-yung dahilan kung bakit ka nagbigay?

hmmm.
***

bought a book that i know is going to change my life again and again and again.

OUT OF THE SALT SHAKER and INTO the WORLD.

may warning nga sa foreword.
this is a very dangerous book...EVANGELISM might be your lifestyle.
bring it on, Lord.
this year, allow me to focus myself on YOU alone.

departure part two

2004-12-19T13:07:00.000+08:00

iba talaga kapag nagbigay na ng SURPRISE si Lord. masusurpresa ka talaga.

pagdating ko sa bahay last friday, bigla na lang akong hinila ni papa at tinanong ng ganito: "nak, gusto mo bang pumunta ng London?" *blink,blink*

shempre, hindi ko sineryoso, "opo. bakit, na-set na ba ang kasal namin ni Prince William?" :)

pero seryoso pala yun. so serious that i almost fainted by the knowledge that i was given a big, true to life, opportunity to do some church work there, right after graduation. meaning, october next year na yun.

dahil sa australia pupunta sila papa at mama, inisip ng mga supporters ni papa na ako na lang ang kunin to help in the church ministries there. ok lang din daw na magtrabaho ako dun secularly as long as hindi ako umaalis sa church ministry.

waaah.

i was confused, humbled and amazed all at the same time. never did i imagine that they would choose me to help them there. yung isang taon ng waiting period ko dito sa Pinas bago makapunta sa Australia to be with my family ay sa London ko pala gagawin.

waaah. hanggang ngayon, speechless pa rin ako.

"and I will be with you, until the end of time"
Matthew 28:29

my heart

2004-12-16T09:53:00.000+08:00

first year college pa lang ako. pinagpepray ko na sila tito romy. sa kaniyang bahay ako nakatira ngayon sa UP.
pero mukhang ngayon lang sinasagot ni Lord ang prayer ko...
noon kasi, hindi ko alam kung paano ko ibabahagi ang love ni Lord sa pamilya nila. mga Jehovah's witness kasi. masyadong sarado ang kanilang mga utak lalo na pagdating sa mga doktrina ng relihiyon. pero this morning, grabe, muntik na akong maiyak...

mahina rin pala ang tito ko. kailangan din niya pala ng TOTOONG Diyos na magpapagaling sa mga sugat ng nakaraan niya.

Lord, use me. use me to win this family for you.

*LANTERN PARADE na!*

excitement

2004-12-14T19:20:00.000+08:00

excited na akong magpasko. ewan. pero mejo nalate ata ang epekto ng Christmas fever sa akin. kahit wala akong masyadong pera. walang masyadong ninang at ninong.alam akong isa pa rin ito sa magiging the best holiday season ever.

baka next year kasi...hindi ko na kasama ang family ko. *sniff*.

matagal ko na namang tanggap e. sa totoo lang, early this year pa nireveal sa akin ni Lord na mayroon siyang tatanggalin sa buhay ko. shempre una na si mr. dairy creme...pero never kong naisip na isa ang family ko sa tatanggalin niya. as i've said. God is a very jealous God. gusto Niyang Siya ang sentro ng buhay ko. gusto Niyang Siya muna ang pagtuunan ng lhat ng lakas ko. sa totoo lang, wala namang mali doon diba? pamilya ko naman yun...

"you shall LOVE the Lord your God with ALL your heart, ALL your soul and with ALL your strength."

waaah.

opo.

forgive me Lord when there are so many times that i put my security on other people. forgive me for there are so many times that my attitude is dependent on the circumstances around me. remind me, every minute of my life to FOCUS on you alone.amen.

tears

2004-12-12T15:54:00.000+08:00

tagal na nung huling time na umiyak ko kay Lord. nung huling time na sinigaw ko yung mga bagay na gusto kong mangyari kaagad.

pero last friday, i let it all out. hindi dahil maaga akong napalo ng araw na iyon. hindi dahil matagal nang kinakatok ni Lord ang puso ko asking for His rightful place again na ayaw ko namang ibigay. kundi dahil talagang pagod na pagod na ako.

for the first time again. i was so tired of all the responsibilities that was on my shoulders. i was so tired of all the talks and all the unmet expectations of the people around me. in short, nagmamayabang na naman ako.

hindi ko na naman binibigay kay papa Lord ang lahat ng problema ko. inaagaw ko na naman ang manibela sa kaniya. at ang mas delikado, pinapatigas ko na naman ang puso ko sa presensya niya.

kaya hayun. pinaiyak niya ako sa metal box. tapos, niyakap Niya ako ng mahigpit at sinabing "anak, relax, i can take care of everything".

thank you Lord.

im back!

2004-11-24T17:49:00.000+08:00

grabe. sobrang tagal din panahon bago ako nakapgblog or nakapaginternet for that matter. pinarusahan yata ako ng hotmail dahil naubra lahat ng aadresses sa contacts ko at ni mj dahil halos 3 linggo rin niya akong kinukulit sa paglolog sa net.

nawalan lang siguro po talaga ako ng time. the last three weeks were like a great test from my parents...and from the Lord.nun ko naranasan maging mommy, daddy, ate, kuya, manager, tindera at isang harassed na nilalang all at the same time. grabe. iba talaga si Lord.

o siya, yun na lang muna ang entry ko sa ngayon. medyo nangangapa pa ako ulit sa blog ko. nakakapanibago. hehe. :)

in denial

2004-10-19T15:00:00.000+08:00

isang sem at isang summer din akong in denial...
hindi ko tinatanggap sa sarili ko na aalis na ang isang taong ginamit ni Lord para mabago ang buhay ko...
pero nung nabasa ko yung blog niya.
doon ko narealize na kailangan na pala talaga niyang grumaduate at magreview para sa board (para kahit papaano ay siya na ang taya sa mga gimik pag may work na siya) at iwan na kami...ako.

pero kailangan talaga e...kahit papaano naman alam kong mananatili pa rin sa alaala ko ang mga:

"nak, dun tayo sa amnesty..."
"nak, metalbox tayo..."
"nak, ganda ng mulawin ano?"
"nak, musta? ano tong nababalitaan kong..."
"nak, please take care of esbi."
"nak, may pinagpepray na si *toot*, hindi ikaw..."
"nak, my kuwento ako sa 'yo..."
"nak, next time, hindi dapat nakatsinelas ha..."
"nak, sorry sa..."
"nak, ganun ba ako?"
"nak, binabago na ako ni Lord"
"God's will, God's way, God's time"
"nak, pamasahe naman po ng likod...please? *twinkle eyes*"
"nak, lab kita, i thank the Lord for you, *walang halong bola*"

*sniff*

thank you Lord, for creating women like my nay Jam.
bukas palad niya akong inampon at tinuring na tunay na anak.
she will forever be in my heart.

waaaaaaaah!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

2004-10-11T16:49:00.000+08:00

kung kelan pa malapit na akong grumaduate, saka pa ako hindi nakapagCRS!
sobrang nakikita ko na ang kalbaryong haharapin ko sa enrollment.
Lord...help me.

bakit kasi kailangan ko pang magpaactivate ng webmail para makuha yun
WAAAAAAAAH! pwede na akong mamatay bukas, para makita ko na si Lord.

pero in fairness, nung nakita ko naman ang mga subjects na kailanang kong magpaenlist, nakita ko namang concentrated lang siya sa CAL, CMC at kung papayagan, sa math or bio. tapos, naisip ko rin, graduating na ang standing ko kaya mauuna kaming bibigyan ng regmat. pero still. ang pag-asa ko na lang ay kung maeextend ang deadline ng pre-enlistment. na malabong mangyari.

Lord...help me.

departure

2004-10-10T16:29:00.000+08:00

whew.

kung minsan, kakaiba talagang gumawa si Lord sa buhay ng isang tao.
dahil gusto niyang para sa Kaniya lang ang lahat ng SECURITY mo sa mundo, tatanggalin niya ang lahat ng mga pwedeng makaagaw sa atensyon mo.

kahit pati mismong pamilya mo.

sa totoo lang, wala naman talagang problema ang aking beloved family.
kung tutuusin. hindi ko nga mabilang ang sobrang daming blessing na ibinibigay niya sa amin. the fact pa nga lang na lahat kami ay christian ay isa sobrang laking THAnK YOU na para sa akin.

pero by the end of this year...malaki ang possibility na umalis ang first love ng buhay ko. may kumukuha kay papa papuntang London at dahil the people there wants him sooooo badly, lahat ng kakailanganin ay sila ang mag-aasikaso. whew! talk about God's calling and God's provision! at kung maging stable ang aking ama doon, kukunin niya sila mama, elyn at kevin. at dahil over-age na ako...maiiwan ako dito sa Pinas.

hehe. just the thought of it makes me want to cry...

pero ganun talaga magturo si Lord. at ako namang si "alala freak" hindi natututo. patuloy kong sinisilip ang bukas kahit alam ko namang wala naman akong kakayahang baguhin yun.

Lord, fill me to the brim. allow me to put my security on YOU alone.
tomorrow is none of my business. if i peer anxiously into the fog of the future, i will strain my spiritual eyes so that i won't see clearly what is required of me now-elisabeth elliot

extra Dios

2004-10-07T18:00:00.000+08:00

grabe. iba pala talaga ang epekto ng extra Joss.
slept for only 2 hours last night. kailangan ko kasing magtinda sa palengke dahil pumunta sila papa at mama sa DFA para kumuha ng passports nila (saka ko na lang isusulat yung tungkol dun. mahirap umiyak dito sa computer center). kaya kanina sa palengke, para akong tulog na gising. in short. wala ako sa sariling ulirat.

buti na lang, nagtitinda pala kami ng extra joss sa tindahan. (hindi ko rin alam kung bakit)kaya kumuha ako ng baso na may tubig ang nilagay ang powder (no stirring needed). grabe! wala pang 5 seconds, gising na gising na ako.

at dahil kailangan ko pang tumapos ng 3 papers at isang take-home exam, uminom ulit ako kaninang tanghali. as usual, mulat na mulat ang lahat ng senses ko.

hay.
minsan, kailangan ko rin ng extra presence ni Lord para magising ako.
kanina, habang nakaharap ako sa computer, napapray lang ako kay Lord. sobrang namiss ko siya e. kaya konting problema lang, nagiging emosyonal na ako. lagi na akong nag-aalala. sobrang stale na ng relasyon. buti na lang, nandyan ang extra presence ng Diyos.

maglalabas lang ng sama ng loob

2004-09-30T16:21:00.000+08:00

bilang isang UP student, dapat sanay na ako...but noooooo!!!!

i have five final papers due all at the same time next week and three final exams on monday. WAAAAAAAH!

Lord, help me. i beg you, help me.

how to overcome loneliness

2004-09-29T14:29:00.000+08:00

kahapon, sa bsw namin ni kuya jason, i was suddenly overcomed with loneliness na hindi ko alam kung paano ipapaliwanag. i've come up with a number of reasons but somehow, alam kong niloloko ko lang ang sarili ko dahil sa totoo lang its not just a matter of feelings or emotions...it has something to do wtih your very on self.

ewan...hanggang ngayon, i am sometimes ovrcomed`with bouts of loneliness that sometimes i can't help but question God why He is allowing this thing to happen.

somehow, napagod ako sa last leg ng sem na ito. it feels as though i am being caged up by a lot things that it going on in and out of my life.

kaya nga nandiyan si Lord.

pero ayokong isipin na napapatawag lang ako sa Kaniya kapag kailangan ko SIYA. hay. ang totoo, minsan ganoon talaga ang nangyayari. kapag may problema lang, saka lang ako lalapit kay papa Lord. kapag ok ang bhay mo, parang wala siya sa tabi mo.

***
nagseselos ako. pramis. feeling ko, isa-isang lumalayo ang mga kaibigan ko sa buhay at mas gusto na nilang iba ang kinukwentuhan nila ng mga nangyayari sa buhay nila.

nalulungkot ako. kasi feeling ko wala akong nagawang matino this sem. puro palpak. walang maayos. walang matino.

mas nalulungkot pa ako. kasi may mga bagay talaga na wala akong kontrol. tulad ng damdamin ng ibang tao. tulad ng pag-iisip ng ibang tao. tulag ng kalungkutan ng sarili ko.

hayun.

"may the words of my mouth and the meditation of my heart be pleasing to YOur sight o Lord, my Rock and my Redeemer" Psalm 19:14

...prayer...

2004-09-22T10:56:00.000+08:00

last night was another night when the Lord shook my heart.

the afternoon before the event...we were having our bible study workshop with my beloved kuya jason. he ended the session with a story about the book he was reading saying: "if your going to read this book without the intention of applying it to your life, you might as well drop it"

waaaah.

yun minsan ang mahirap sa mga Kristiyanong katulad ko...ang akala ko kasi, sapat na ang "maraming" alam sa word ni God. sapat ng kaya mo na rin ipaliwanag ang doctrine ng trinity ng kahit konti.

But No...mas maganda sana kung naaaplay ko lahat ng mga alam ko.
mas ngingiti si Lord kung mas pinagtutunan ko ng pansin ang relasyon namin kaysa sa ibang bagay. mas matutuwa siya kung naka-focus ako in EXPERIENCING Him rather than 'studying' about Him.

sa hayun. nung hapon pa lang, binugbog na ako ni Lord.

lalo pa nung day of prayer. it was really overwhelming. praise and worhsip pa lang, sobrang nararamdaman ko na talaga siya. basta, mahirap i-explain. it feels as though the Lord is using every part of your body for His glory to flow. ganun ang nangyari. i can't help but shout and sing in His presence. parang wala akong naririnig na ibang kanta noon. parang si Lord lang ang nakikinig sa akin. at nakakahiya mang aminin. ngayon lang ulit nangyari sa akin yun.

kakaiba kasi ang praise and worship sa shekinah. it feels like im sooooo aware of the band. of the people in the church. of a whole lot other things. kaya siguro after ng praise and worship. i feel so used up...

lalo pa noong word. its about how prayer CUTS the person that is praying. how prayer CUTS sa bondage and blessing on the one that you are praying about. haaaay. sobrang ganda talaga ng word noong gabing yun.

at noong prayer time na...

i cried.

love overload

2004-09-16T10:35:00.000+08:00

i fell in love last night.

but he's not real. a figment of someones' imagination, namely, Nicholas Sparks. author of the bestselling books A walk to remember, message in a bottle and THE NOTEBOOK.

hay. the Notebook.

i fell in love with noah and allie last night.
in the recesses of my being, a huge hole of longing was formed.
longing for someone to love till our last breath unfolds.

tama na nga ang pagpapanggap. totohanan na ito.

kagabi, tinanaong ako ni ate jam kung sa tingin ko raw ba ay true love ang naramdaman ko kay dairycream.
nag-isip ako for like 3mins...blink, blink.
ang sagot?
YES

bwahahaha. ang funny talaga.
astig kasi si Lord. hanggang ngayon kasi, hindi ko alam kung paano ako nakaalis sa void of grief na kinasadlakan ko noon.
hanggang ngayon, hindi ko alam kung bakit natuwa pa ako nung nakita ko si blessed girl. (ehem, mas blessed ata ako).
pero sabi nga...the Lord will do great things in my life. hindi man niya ako pinaganda ng todo-todo (hanggang ngayon, tumataba pa rin ako), hindi man niya ako pinaputi o pinagdikit-dikit ang somewhat hiwa-hiwalay kong ngipin, sadyang GREAT pa rin ang ginawa niya sa buhay ko.

truly, he heals and binds up all wounds.
and i am full of hope, na makakatagpo ko rin ang sarili kong noah callahan. hindi perpekto, hindi masyadong madatung, hindi masyadong mabait...(pero gwapo *wink*)...pero mamahalin ako ng totoo.

speak and i will give you the words

2004-09-14T19:47:00.000+08:00

iba talaga magjoke si Lord.

for some reason, nakalimutan ng exec na kontakin si Mam Vinluan to speak for our Big F this fri. and for some reason, hindi ko alam kung bakit pumayag din ako na ako na lang ang papalit sa kaniya kapag hindi siya nagreply sa txt namin.

kagabi, i read the eleventh chapter of acts, "just in case", and to my amazement, and dami kagad sinabi sa akin ni Lord.

speak and I will give you the words.

waaaaaah.

hindi ba Niya alam na hindi ok ang relationship namin ngayon? na napakaraming kong tanong na gusto kong masagot?
hindi ba Niya alam na wala akong lakas ng loob ng magspeak sa harap ng maraming tao?
hindi ba Niya alam na isang linggo lang ang binigay Niyang time para makapagprepare ako?

ang sagot?
alam Niyang lahat yun.

isa pang waaaaaaaah.

astig talaga si Lord. alam ko namang hindi AKo ang magsasalita sa friday e. gagamitin lang Niya ako. ako naman itong si pasaway, ayaw magpagamit. ayaw maging sensitive sa mga sinasabi niya.

hay Lord, iba ka talaga.

speak and I will give you the words.
ito ang pinarealize Niya sa akin ngayon.
pambihira! wala naman pala akong dapat ikatakot e.

HE restores my soul...

2004-09-11T20:28:00.000+08:00

hindi ko alam na napapagod din pala ako.
hindi ko alam na pwede rin pala akong mawalan ng baterya.
and yet...sa kabila ng lahat ng ito. doon ko nararamdaman ang grace ni Lord.

truly, HE restores my soul. sa totoo lang, ako rin naman talaga ang may diperensya. hindi kasi nakadepene ang lakas ko sa Kaniya. being the bossy girl that i am...kinakaya ko lahat. pero hindi talaga. wa epek.
lalo ko tuloy napapatunayan na His power is made perfect in may weakness. iba kasi kapag si Lord na ang pumapalo sa 'yo. iba na kapag Siya na ang nagsasabi sa iyong.

"take the backseat, 'nak. let me handle this".

ganun lang kasi talaga makakagawa si Lord kung ibibigay ko sa kaniya ang manibela ng buhay ko.

haaaay.

"Abba, I beg you to please take care of ESBI. Pease do."

"therefore, i urge you brothers, in view of Christs mercy to offer your bodies as living sacrifices holy and acceptable to God- this is your spiritual act of worship"- Romans 12:1

iba talaga kapag nakakapagmemorize ka ng verses.:) tenkyu po kuya doug at kuya val!

prinsesa ako ni Lord

2004-08-25T17:21:00.000+08:00

kakatapos lang naming manonood ng Princess Diaries 2.
ok lang. gwapo si Nicholas.:)
pero after ng movie. isang gnawing thought ang nanatili sa utak ko...ginagawa ko ba ang role ko bilang isang prinsesa ni Lord?

ang sagot: hindi.

kahit gusto ko ang thought na may korona sa ulo ko. kahit masarap ang thought na may dala akong scepter ng pagiging isang prinsesa, ang esensya pa rin ng pagiging isang prinsesa ay ang paraan ng pamumuhay mo. dapat na iba ka sa lahat. maayos, modelo ng iba. at nakuha mo ang pagiging prinsesa mo hindi dahil you earned it. binibigay ito sa'yo dahil anak ka ng isang HARI.

anak ako ng isang HARI.

mali pala. anak ako ng HARI ng mga HARI.

ang kulang na lang ay simulan ko ang pamumuhay na isang tunay na royalty...

pagkamiss at pagkasenti

2004-08-22T17:23:00.000+08:00

namimiss ko ang mga tao.

somehow, unti-unti silang tinatanggal ni Lord lalo na kapag nakikita niyang sa kanila ko ibinibigay ang security ng buhay ko. kasi nga naman, kapag ang mga taong ito ang kasama ko, "safe" ako. somehow nagiging complacent ako sa aking lifestyle dahil maayos naman ang mga kasama ko.

pero iba talagang magturo si Lord.

last Big F (big fellowship) may kakaiba siyang ginawa sa esbi. sa akin.

ewan.

most of the people who were there can attest that the Holy Spirit was moving mightily in our hearts. tinatanggal ang bawat isa sa aming mga comfort zones upang maikalat ang kaniyang salita at katotohanan. hindi kasi kailangang maging isa "activity" lang ang evangelism at prayer, dapat nga pala siyang maging isang lifestyle dahil isang buhay na Diyos ang nasa puso at buhay mo.

minsan kasi, ang faith ko ay nakadepende sa kung ano ang nararamdaman ko. kung "feeling" kong nariyan si Lord, sobrang high na high ang lahat. parang kayang-kaya mong lampasan lahat ng problema sa mundo. pero kapag nariyan na ang isang "ordinaryong" araw, nothing special, nothing new, doon pumapasok ang mediocrity. doon pumapasok ang compromise. doon pumapasok ang faithlessness.

hay. iba talaga kapag alam mong ang pinaniniwalaan mo ay hindi nakadepende sa kung ano ang nararamdaman mo, kundi sa katotohanan na ang Diyos ko ay siyang Diyos na lumikha ng langit at ng lupa na kinatatayuan ko ngayon. somehow, kapag naaalala ko ang fact na ito, parang ang isang problema ay narereduce sa isang maliit na tuldok lamang at naibibigay sa ating Panginoon.

o sige na nga:

namimis ko na ang pamilya ko. pramis, nitong nakaraang Linggo, ni hindi man lang kami nabuo. its either naiwan si Elyn or si Kevin para magtinda. kanina naman ay nasa Tagaytay sila samantalang nasa Shekinah ako at doon nagchurch. miss ko na talaga sila. kahit lagi kaming nagbabarahan, nag-aasaran, at minsan nag-aaway, iba pa rin kapag sama-sama naming ginagawa ito. (doesn't make sense pero totoo).

namimiss ko na ang pamilyang REYES. siguro, mga 3 years na kaming hindi nagkikita. patuloy ko pa ring pinapanalangin na sana ay ayusin na ni Lord ang anumang hidwaan na naganap sa angkan namin. hay. hay.

namimiss ko na ang DANGA. tagal na rin naming hindi nakakauwi doon. kaya ngayon, dinalaw pa kami ng dada (read:lola) ko. hay. iba talaga kapag nasa bahay ang lola mo. mag nangiispoil sayo. bwehehehe.

namimiss ko na si Natalie at si Emjae. ang tres marias ng UP, kelan kaya mabubuo? hay. ang dami kong kasalanan sa dalawang ito. palagi ko talagang natetake-for-granted ang pagkakaibigan naming pinanday ng panahon...sana talaga, dumating ang panahon na muli kong maibahagi sa kanila ang joy na nararamdaman ko sa relasyon ko kay papa Lord.

namimiss ko si Tita jo. basta, namimiss ko siya. siya kasi ang nag-iisang kakampi ko sa lahat ng bagay. at sobrang mahal ko rin ito. :)

namimiss ko ang cavite bible church. iba pa rin talaga kapag kumportable ka sa lugar at sa mga taong kilala mo. pero siyempre, kailangang, sumunod sa calling ng Panginoon.

namimiss ko si 'nay Jam. hehe. nagpapakababy lang ulit. dami naming hindi napapagusapan. pano kaya kapag natapos na itong sem na ito? hahagulgol talaga ako. madrama talaga ang pamilya namin.

namimiss ko...sina pepay at mina. hayun. iba pala ang feeling kapag katabi mo yung tao, pero hindi kayo konektado.

namimiss ko si Lord. somehow, ang ilap ng presensya niya ngayon. but who's to blame? shempre, AKO. never naman siyang nawala sa tabi ko e. ako lang talaga itong pasaway. ako lang talaga itong matigas ang ulo. sori Lord. Sori po.

Salamat Panginoon kilala mo ako
Ang lahat ng bagay ay hindi lingid sa 'Yo
Salamat Panginoon tinutuwid mo ako
ikaw lang ang may alam
sa aking patutunguhan...
Salamat sa 'Yo...
O Panginoon!

keeping a quiet heart

2004-08-19T08:37:00.000+08:00

wala akong balak gayahin si Elisabeth Elliot base sa title ng blog ko today. share ko lang na para akong binugbog ng sampung lalake kagabi habang binabasa ko ang librong binigay sa akin ni Hannah.

Lord, give me a quiet heart
that do not seeks to understand
but confidence steps in
as i leave everything in your hand

waaaah!
talk about hitting where it really hurts.
in times of uncertainties. sa mga pagkakataon na wala akong maintindihan kanino nga ba ako pumupunta? sa mga panahon na hindi mo alam kung bakit things doesn't go your own way...kanino nga ba ako humihingi ng tulong?

hay.
thank you Lord for giving me a quiet heart.

SA WAKAS

2004-08-18T08:13:00.000+08:00

sa wakas!!!

ngayon lang ulit ako nakapagblog matapos ang mahabang linggo ng pananahimik.

marami na tuloy nagsasabing iupdate ko na ang blog ko.

sa mga "fans" kong naghihintay, hehe. eto na. :)

EMOSYONAL

kagabi ko lang narealize na bukod sa sumali ako sa Little watever, drama princess din pala ang yours truly. basta, ngayong naaalala ko yung mga dinrama ko kagabi, nahiya akong bigla sa mga taong nakakita noon. parang may nagsalita ng action at tumulo kagad ang mga luha ko.

hay. iba talaga si Lord. tulad noong nabasa ko sa blog ni bcel, marami talaga siyang tatanggalin sa atin. minsan kasi, kung kani-kanino natin ibinibigay ang ating security, ang ating atensyon, ang ating emosyon at maging ang ating puso. e jealous si papa Lord, tatanggalin niya tayo mula sa ating mga sarili at imomold ang ating puso sa tamang shape, lambot, texture, at kung ano pa man para maging katulad niya.

and it was, as i experienced, a very painful process.

lalo na kapag uncertainty ang bumabalot sa isipan mo.

but then again, dun pumapasok ang FAITH in its utmost sense diba? kailangan natin ng constant dependence kay papa Lord para hindi tayo maligaw at malito at ma-lost at malungkot.

naaalala ko tuloy yung prayer ni ate Jam kahapon:

thank you Lord kasi favorite mo po kaming i-mold.

MINISTRY

hay. ito ang isang bagay na dapat at matagal ko nang ibinlog pero hindi ko alam kung paano sasabihin.

sobrang nakakatuwa dahil sinagot na ni papa Lord ang prayer ko. hindi ko kasi alam dati kung ano ba talaga ang ministry na dapat kong hawakan at pagtuunan ng pansin. in short, lost ako in a church na parang all-around watever ang dating ko. don't get me wrong, i like working and dedicating everything to my God. pero ayoko lang ng LOST at parang walang direksyon ang mga bagay-bagay. muli, ipinakita niya sa akin ang ministry na 3 years old pa lang ako ay ginagawa ko na. Praise and Worship.

kahit ata mamaos ako sa kakanta para sa ating Panginoon, ok lang, siya rin naman ang nabigay nito. ;)

MY FIRST LOVE

ang tatay ko.

aalis na siya sa Enero papuntang London para mag-ministry sa mga OFW doon. hay.

im going to miss my father dear. sobrang LOVE ko kasi yun. parang hindi kumpleto ang linggo ko ng hindi kami nakakapag-usap at nakakapgkuwentuhan. in short, nasa kanya rin ang security ko. kaya...tatanggalin din siya ni Lord. stig!:)

wala naman pala akong dapat ipangamba kasi alam kong ilalagay siya ni Lord sa lugar na matagal na niyang pinapanalangin. maraming magiging pagsubok, suliranin, atbp, but if God is for us? whom shall we fear?

SMILEYS

hay. :) nakakatuwa talaga si Lord ngayong linggong ito. to think na nagsisimula pa lang ha. :)

nagsimula ito sa meeting namin ng exec, evangelism sa CG, bonding sa mga apps, concert kagabi...at ang simpleng realization na sobrang MAHAL ako ng mga kaibigan ko. :)

TEARING WALLS

tibag na mga kapatid! ok na! ;)

mahirap ipaliwanag pero dahil sa ginawang pagdurog sa akin ni papa Lord this past few days. narealize kong wala naman pala talaga akong dapat ikatakot. sa ngayon, he's just an ordinary guy with an extraordinary heart for the Lord. hah! ano pa nga bang dapat ikatakot ko? e ibinigay ko na kay papa Lord ang deceitful kong puso? sa ngayon, i can honestly say na...ok na po ako.

...my heart...

2004-07-27T18:34:00.000+08:00

nakakatawa si papa.
noong isang araw na papunta kaming church to practice for our praise and worship, nagkataong sobrang traffic sa bacoor. dahil dito, nauwi ang aming tawanan sa mga seryosong usapan...tulad ng...LOVELIFE!!!

waaah! sa tatay ko?! hehe. sanay na ako. all around kasi si papa, best friend ko na, tatay ko pa. san ka pa?

ehem, balik sa kuwento.

eto ang madamdaming opening lines ni papa sa akin.

"anak, baka naman sobrang selan mo sa mga lalake. baka naman sobrang taas ng standards mo..."

SELAN? STANDARDS?

paano ako magiging maselan at magkakaroon ng mataas na standards samantalang wala namang mag-aaplay?haha talaga.

sa totoo lang, hindi ko na talaga iniinda ang mga bagay na ito. kahit sabihin na nating 19 years old na ako 2 weeks from now, in short, tumatanda na ako, sobrang thankful pa rin ako kay Lord dahil tinatanggal na niya ang mga bagay (at taong) nakakaulo sa utak at puso ko. basta, binibigay ko na kay papa Lord ang lahat. kung meron mang gustong kumuha ng puso ko, hingin niya yun sa Kaniya. alam ko namang kapag si Lord ang nagbigay, palaging perfect ang timing.

share ko lang ang CG namin kanina. sabi ni Jerry Bridges sa Pursuit of Holiness, ang seat daw ng indwelling sin ay ang...HEART.

waaah! so true!

"the heart is deceitful above all things and beyond cure. WHo can understand it?. I the Lord search the heart and examine the mind, to reward a man according to his conduct, according to what His deeds deserve" -Jeremiah 17:9-10

sa totoo lang, mayroon nga akong standards na kung ibang tao ang titingin, mataas. pero sabi ni Lord, hindi ko kailangang ibaba ito para lang pagbigyan ang desires ko to have a significant other.

jealous kasi si God.

kung nakikita niyang pinapalitan na ng taong ito ang puwesto niya sa puso ko. tatanggalin niya ito. and i've learned my lesson the hard way.

Lord, i give you my heart.

kapag nangusap si Lord.

2004-07-20T19:21:00.000+08:00

ngayon lang ulit ako nagalit ng sobra sa isang tao. nanginig ang laman ko at umakyat ang dugo sa ulo ko. grabe talaga pag hinayaan mong ang kaaway ang kumontrol sa iyo.
but still, the Lord is faithful, siya pa mismo ang kumatok sa puso ko upang humingi ng tawad sa taong umagrabyado sa akin.
siguro kung si Lovelle talaga yun, wala ng buhok yung babae sa journ class ko.
haay. amazing ka talaga Lord.:)

natutuwa rin ako dahil hindi ko nakita ang taong gusto kong makita ngayon. sabi kasi ni Lord, mawawala na naman ang focus ko kapag nasilayan ko siya. hehe. epekto nga naman ng kantang "i saw His scars". *kilig*

share ko lang ang bagong kanta na sadyang hindi mawala sa isip ko:

and i
im desperate for you
and i
im lost without you...

ganun ako kapag wala si Papa Jesus...LOST.

"But let us fix our eyes on Jesus, the author and perfector of our faith" -hebrews 12:2
The Lord, demands my attention, affection and my actions to be a pleasing offering at His feet. nakakatuwa lang dahil inspite of my impurities, he still loves me. he still knows my name. he still carries me.

pagbabago.

2004-07-07T11:12:00.000+08:00

nagpagupit na ako. nagpaahit ng kilay. lumipat na kami ng church. busy na sa iskul. dami ng dapat gawin sa ESBI. at higit sa lahat...binabago na naman ako ni YAHWEH. at ang maganda nito, natutuwa ako. sa kabila ng sakit na nararamdaman ko tuwing nananalangin sa Kaniya dahil nabigo na naman akong sundin ang Kaniyang mga utos, natutuwa ako.
sa kabila ng mga kaguluhan na nakikita ko sa aking paligid, naliligayahan ako...
at nagpapasalamat...dahil sa kabila ng lahat, "the Lord is Good!"

Who compares to you...
you set the stars in their place.
YOu who calmed the raging seas that came crashing upon me.

thank You Lord, for giving me your Peace.

...sa wakas...

2004-06-30T11:15:00.000+08:00

WOW.
after a week, ngayon langulit ako nakapagsulat. the ironic thing about it is...wala akong makuwento.

tama na sigurong sabihin na sadyang napakabusy ko ngayon. sa sobrang dami ng dapat gawin, hindi ko alam kung saan pwedeng magsimula.

kaya ngayon, hindi ko alam kung dapat ba talaga akong ma-excite dahil "sa wakas", nakapagsulat na ulit ako.

of soap operas and Max's...

2004-06-25T10:12:00.000+08:00

kagabi...parang umulan ng pag-ibig. pero hindi sa puso ko.
si Christian at si Arah, muling nagkita sa barko, na parang bagang itinadhana na magkita silang muli. tingnan mo nga naman, kung sino ang ayaw mong maaalala, siya pa ang kauna-unahang taong makikita mo.

kagabi...parang hindi na ganun kasarap ang pagkain sa Max's.
epekto ata ito ng pinag-uusapan namin habang ngumunguya ng liempo.
tingnan mo nga naman si Lord. iba talaga siya kapag kumakatok sa puso.

kagabi rin...muli akong pinalo ng kaniyang salita.
"Be very careful, then, how you live your lives...not as unwise but as wise"-ephesians 5:15
sa sobrang dami ng maling desisyon sa nakaraan, hindi ko na rin alam kung paano ako nakakatayo ngayon sa presensya ng Panginoon. hindi ko alam kung bakit hanggang ngayon ay patuloy pa rin niyang pinapadama ang pagmamahal na alam kong hindi ko wala akong kakayahang suklian. hindi ko rin alam kung bakit mas naiiyak pa ako sa scripted na pagmamahalan nina Kristine at Jericho samantalang hanggang ngayon ay hindi ko pa rin mataros ang pagmamahal na ibinibigay sa akin ng Panginoon. ni hindi ko nga ito maibahagi sa iba.

of soap operas and Max's...there is no direct correlation between the two. pero sa tuwing iisipin ko ang totoong kaugnayan ng dalawa, i can't help but be amazed dahil ang pagmamahal ng Panginoon, hindi nagbabago.

a day for my First Love

2004-06-20T14:04:00.000+08:00

the date was August 12, 1985
Time: 4:00 in the morning.

that was the first time i saw you. although im not sure because i was so busy crying my heart out because of the new surroundings i was forced into. you looked at me with teary eyes...and then...you held my dainty hand.

i knew.

you don't have to tell it to my face.

it was love at first sight.

there were many misunderstandings, quarrels, not to mention some beatings during the first years of our relationship. but then again, when i look back at those times when you used to spank me with my "best friend". i can't help but smile because those were the times when you show your true love for me, in pain so that i would enjoy the absence of it.

there were also a lot of times when i grieve your strong heart. times when i ignore your silent pleadings. times when i thought i'd be better of myself without you.

i knew.

you don't have to remind me.

i'm still your baby jane. the unconditional love you had for me from the day i was born was not diminished.

this entry is a tribute to the man i first loved (don't get me wrong, my heart still beats for this guy, for me, his the epitome of the man God wants me to marry,hehe).

pa, i love you.

Happy Father's Day.

...kapag ganito nga naman ang mga kasama mo sa bahay...

2004-06-14T13:36:00.000+08:00

isang gabi habang inaayos ko ang mga gamit ko sa para iskul kinabukasan, lumapit sa akin ang aking kapatid na lalake.

bro: ate, ate,
ate: bakit? may kasama ka pang hila sa damit ko...
bro: ano ang sinabi ng langgam na ikinamatay ng elepante?
ate: ano? (nangingiti na\, sadya talagang korni ang pamilya namin)
bro: buntis ako...ikaw ang ama.

dahil isa akong ever supportive na nakatatandang kapatid, hagalpak ako sa tawa (in fairness, bumenta talaga siya sa akin)

ate: sige nga, sabihin mo yan kay divine... (FYI: siya po ang aming dakilang kasama sa bahay na sumobra sa kasipagan)
bro: ate divine!!!
divine: o bakit? (kasalukuyang nagtitiklop ng damit)
bro: ano ang sinabi ng langgam na ikinamatay ng elepante?
divine: ano?
bro: buntis ako, ikaw ang ama...
divine: pano nangyari yun?

bwahahaha.
pag sila nga naman ang kasama mo sa bahay.

sentiments...

2004-06-13T15:30:00.000+08:00

"He heals the brokenhearted and bind up all wounds"

there's a story to this verse. i'd rather not tell cause it might take me hours to type it. funny though...it would only take you hours to type and finish the whole thing up. but only God can only tell when the time has come to really put the DOT on the whole thing that has happened.

i don't want to lie... and i also don't want to get defensive. it's just that i get tired of explaining myself to people when they tease me about him. mr. dairy creme. i also get tired when they pair me up to the next available chirstian male (passionate in music and books) just to make me, not to mention everyone, laugh.

don't get me wrong, i don't blame them. eversince, there has always been a sign on my forehead saying 'asarin niyo ako'. and to be honest, i enjoy the teasing, especially on some mundane topics like the way i look, the way i smile, not to mention, the way i smell things. (tenkyu Drew). but when it comes to the mr dairy creme part, all my defenses start to pile up in front of my face, all my thoughts start to think of some posibilities to change the topic, and then, my heart starts to skip a beat...again.

maybe because my emotions are so tired of the same thing all over again. and maybe because i still feel something for him...maybe not as before...but still.

something that is enough for me to kneel on my bedroom floor every night, praying for the Lord to strengthen me everytime i feel alone. something that makes me want to abstain from drinking coffee for sometime. something that is enough for me to say that i'm still on the furnace of the Lords stove. something that is enough for me to cling on the Most High trusting Him that there will come a time that He will heal my broken heart and bind up all my wounds.

and i'm full of joy knowing that there will come a time when i can honestly say- "Ok na talaga ako"

distractions

2004-06-08T10:20:00.000+08:00

hindi ako ayos.
noong Linggo ay hindi ako kumuha ng Lord's Supper.
ewan.
habang nagsasalita si Pastor Rommel, may bumubulong sa aking isipan na hindi ako karapat-dapat na makibahagi ng kaniyang katawan at dugo.

isa akong mapagpanggap na nilalang. hindi ko namamalayan na mas binubusisi ko ang aking panlabas na pakikipagrelasyon sa Panginoon pero sa loob-bulok ako.

at sa pagkakataong ito, narealize kong sa mahabang panahon, nakadepende ako sa aking sariling kakayahan. nakakalimutan kong ang aking Panginoon ay hinihintay lamang ako upang tawagin ko siya. ngunit mas nakatignin ako sa mga walang kwentang mga bagay. kaya ngayon, walang kapayapaan na namamayani sa puso ko.

napakasuperficial ng aking quiet time. marami nga akong alam sa bibliya ngunit ang kaniyang mga salita ay wala naman sa puso. kumakanta ako sa praise and worship ngunit ang aking puso ay malayo naman sa Kaniya...

at muli't muli...ipinapakita niya sa akin na sa aking kahinaan-Siya ang aking magiging kalakasan.

hindi pa rin ako ayos. pero ipinagmamalaki ko ito. dahil sa kabila ng lahat, pinagtatagpi-tagpi pa rin ako ng aking Dakilang Manlilikha ayon sa kaniyang kagustuhan.

...haay...

2004-06-08T10:06:00.000+08:00

these are the times when i think that the Lord is so far from me...and i was wrong.

i refuse to be discouraged, to be sad, or even cry; i refuse to be downhearted, and here's the reason why:
i have God who's mighty,
Who's sovereign and supreme;
i have a God who loves me, and i am on His team.
h is all wise and powerful.
Jesus is His name;
Though everything is changeable,
My God remains the same.
My God knows all that's happening;
beginning to the end;
His presence is my comfort,
He is my dearest friend.
...

seriously serious

2004-06-02T20:01:00.000+08:00

ano ang kaibahan ng seryoso sa hindi seryoso?
malabong tanong...sa totoo lang, naguguluhan pa rin ako. kunsabagay, hindi ko rin naman talaga dapat problemahin...kaya lang.

mahirap naman kasi ng sitwasyon kung iba ang sinasabi ng tao sa ginagawa niya. (diba blue?)

spectator

2004-06-02T19:40:00.000+08:00

i'm watching a very good movie unfold. but still...the characters do not know they are being casted into one of the most beautiful motion picture ever created. the title? hmmmmm. i'd rather not tell.

there are just some things that would have a been better if left alone.

special memory

2004-06-02T19:36:00.000+08:00

you will always be...
a special part of me
you will always be...
a special memory

i'll always cherish
wonderful moments you have given me
i'll put together
all of your laughters like a mystery
i'll remember you
wherever i maybe
***
these are the times when i wish i have selective amnesia

picture!

2004-06-01T18:01:00.000+08:00

me and my mj!

last night

2004-06-01T18:00:00.001+08:00

kagabi...
kinuwento sa akin ng lahat ng mga manang dito sa Tarlac ang lahat ng mga kalandian ko nung high school. nagkaroon kasi ako ng crush dito noon...itago na lang natin siya sa pangalang I (be, mukhang mahilig tayo sa mga initials ha. hehe).

grabe pala ang mga kalokohan ko noon. as in, kaya pala parang ang laki ng ulo niya noong isang buwan...muntik na kasi niya akong ligawan noon...pahiya siya ngayon.

tulad ng sinabi ni blue. hindi season of love ngayon. ewan. siguro dahil ayoko ng mga uri ng feelings na alam kong hindi naman magtatagal.

***
a sunnyblueky entry

kwento ko

2004-06-01T18:00:00.000+08:00

may mga bagay lang talaga na parang linta sa katawan...ayaw umalis kahit pinpilit mo nang tanggalin. may mga tao ring nagpupumilit na pumasok sa buhay mo...kahit ilang beses mo na siyang pinapaalis.

ewan...ngayon lang ulit ako nainis ng ganito. bakit ba kasi ayaw niya akong tantanan? hindi ba niya naiintindihan ang ibig sabihin ng salitang NO!? hindi ba niya naiintindihan na WALA na talaga akong nararamdaman ni katiting na pagmamahal para sa kaniya? haaay.

***
a sunnybluesky entry

How did you know?

2004-06-01T17:58:00.000+08:00

this is my song for the moment...

How did you know
i needed someone like you in m life?
That there is an empty space in my heart
You came at the right time in my life

###
haaay...
bakit kaya ganun? kapag nakikita ng mga kamag-anak mo na nasa tamang edad ka na...at malapit ng makatapos ay parang given fact na rin na dapat ay may boyfriend ka na? doesn't make sense...does it?

***
a sunnybluesky entry